Odensehuis, 2017

Door mijn aanwezigheid in het Odensehuis verkreeg ik beeld bij het verhaal over mijn eigen beppe met dementie, maar dan 20 jaar geleden. Alles wat ik zag en ervoer in 2017 leek 20 jaar geleden net zo te gebeuren.

Door ‘er te zijn’ en te schetsen in het odensehuis ontstonden er beelden die iets extra’s verdienden. Volgens een traditionele Amelander techniek werden gekleurde garen in een koffiemolen vermalen tot pluizige vezels, waaruit een nieuw beeld werd samengesteld. De wollen ‘draadjes’ vormen als het ware de verbinding tussen heden en verleden.